Bir gezegende bir eşkıya ve halkından kopuk bir yönetim varsa; o eşkıya halkından kopuk yönetimi çekip aldığında, bu olaydan halkın haberi dahi olmaz. Çünkü eşkıya bilir ki bu yönetim, sürüden ayrılmış kuzu gibidir. Venezuela’da olanların özeti tam da budur. 
    ‘’İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.’’ düsturundan uzak duran yönetimlerin akıbeti birbirinden farklı değildir. 
 Mutlak monarşi, ağır vergiler ve adaletsiz bir düzen süren Fransa kralı XVI. Louis 1793 yılında giyotinle idam edildi. Çarlık baskısı, işçi ayaklanmaları ve savaş felaketleriyle ülkesini yöneten Rus çarı II. Nikolay 1918 yılında ailesiyle birlikte kurşuna dizildi. Aşırı kişilik kültüne sahip biri olan, yoksulluk ve gizli polis teşkilatıyla halkı sindiren yoksulluk ve korku içinde yönetim sergileyen Romanya diktatörü Nicolae Ceaușescu 1989 yılında halk ayaklanmasından sonra idam edildi.  Kimyasal silahla Halepçe’de halkına saldıran, uzun yıllar baskı ve korkuyla hüküm süren Saddam Hüseyin, ABD işgalinde halkı ve ordusu tarafından yalnız bırakıldı ve idam edildi. 42 yıl boyunca ülkeyi sıkıyönetimle yöneten, muhalifleri işkenceyle susturan, aşiretleri birbirine düşürerek halkını birbirine kırdıran Muammer Kaddefi 2011 yılında halk tarafından linç edildi. Kendi iktidarı uğruna ülkesini iç savaşa sürükleyen, yabancı ülke askerlerini ülkesine davet edip halkını kırdıran Suriye devlet başkanı Beşar Esad ülkesinden kaçarak kurtuldu.
Maduro’nun yatağından alınıp götürülürken ordunun pasif kalması, halkın sahip çıkmaması ve sokaklarda sevinç gösterileri yapması gösteriyor ki Maduro halkından kopuk bir yönetim tarzı sergilemiş, halkını yaşatmamış ki devleti de yaşasın. ABD’nin yaptığı eşkıyalık, yoksulluğa mahkûm edilen halk için can simidi,  Maduro yönetimi için de idam ipi olmuştur. 
Zulümle yönetmek gün gelir meşruiyeti bitirir. Korkuya dayalı yönetim anlayışı sadakat öğretmez. Bu tarz yönetim sergileyen liderler bilsinler ki yakın korumalar bile bir gün cellâda dönüşebilir. Devleti kişisel hırsıyla yöneten bir lider, gün gelir kendiyle birlikte devleti de bitirir. Yönetimde ille adalet, ille adalet.
ABD’nin yaptığı eşkıyalık, savaşların değerler dizisini değiştirmiştir. Kanlı, zahmetli, yıkıcı ve pahalı savaşlar yerini ucuz, zahmetsiz ve yıkıcı olmayan teknik ve siyasi hamlelere bırakmıştır. Yeni savaş değerler dizisine karşı yeni savunma değerler dizisi geliştirmeliyiz. Ordular çağdaş silahlarla donatılmalı, modern olmalı ancak en önemlisi halkın yüreğinde devlete olan aidiyet duygusu bir volkan gibi kaynamalıdır. 
Millet kendini güvende hissetmeli, ülkenin kaynakları millete adil paylaştırılmalı, adalet zamanında tecelli etmali, millet yarınından umutlu olmalı, devlet memurları işini sahiplenmelidir. Bu değerlerin hakim olduğu ülke işgal edilemez, devlet başkanını da eşkıyalar gelip alamaz.
Eğer milletin içindeki aidiyet duygusu yok olursa, işgal anında o modern silahları kullanacak asker bulunmaz; eşkıyalar devlet başkanını alıp götürürken ardından ağlayan halk olmaz.  

    Veysel FIRAT