Bazı insanlar vardır; kırar, incitir, yorar ama dönüp kendine bakmaz. Her tartışmada haklı, her yanlışta mağdur, her problemde suçsuzdur. En tehlikeli insan tipi de tam olarak budur: Hatasını bilmeyen değil, hatasını kabul etmeyen insan.
Çünkü insan hata yapar. Bu, doğamızın bir parçasıdır. Asıl mesele yanlış yapmak değil; o yanlışla yüzleşebilmektir. Olgunluk dediğimiz şey, kusursuz olmak değil, kusurunu görebilmektir. Bir insan “Ben yanlış yaptım” diyebiliyorsa, orada hâlâ umut vardır. Ama yaptığı her şeyi savunan, her kırdığı kalbi küçümseyen, her özrü gururuna yenik düşüren biriyle sağlıklı bir bağ kurmak mümkün değildir.
Hayatta en çok yoran insanlar, karakterini değil egosunu büyütenlerdir. Çünkü ego özür dilemez. Ego anlamaz. Ego empati kurmaz. Sadece kendini haklı çıkarmaya çalışır. Böyle insanlarla kurulan ilişkilerde zamanla sevgi azalır, saygı tükenir ve insan kendi değerini sorgulamaya başlar.
Bir süre sonra fark edersiniz ki; karşınızdaki kişi sizi anlamaya çalışmıyor, sadece kendini savunuyor. Siz kırıldığınızı anlatırken bile o, neden haklı olduğunu açıklıyor. İşte tam da o noktada insan şunu öğreniyor: Herkese gönül verilmez.
Bazı insanlara sevgini değil, mesafeni vermen gerekir. Çünkü mesafe bazen en güçlü korunma biçimidir. Sürekli aynı hatayı yapan ama hiçbir sorumluluk almayan insanlara yakın kalmak, insanın kendi ruhunu yormasından başka bir şey değildir.
Toplumda da ilişkilerde de en büyük çöküş, hesap vermeyen insanların çoğalmasıyla başlar. Çünkü vicdanını susturan biri, zamanla karşısındaki insanın duygularını da önemsememeye başlar. İşte bu yüzden karakter, insanın söylediklerinden çok kabul edebildikleriyle ölçülür.
Olgun insan özür dilemeyi bilir. Eksik olduğunu kabul eder. Kendini düzeltmek için çaba gösterir. Çünkü gerçek güç, kusursuz görünmekte değil; yanlışını düzeltebilme cesaretindedir.
Bu yüzden hayat bazen en doğru dersi sessizce verir:
Kimi insanlara kalbini açarsın, kimi insanlara ise sadece uzaklığını bırakırsın.
Ve bazı vedalar kırgınlıktan değil, insanın kendine duyduğu saygıdan doğar.
