"Eğil salkım söğüt eğil,
Bu benimki sevda değil,"
Taşıyacak bu kadar yükmü vardı ki hayatın, omuzlarınızda taşıdık.
Ömür dediğimiz bu yolculuk hepimizi bir yerden bir yere sürüklemedi mi,
Sürüklerkende ömrümüzün her bir yerinde bir şeyler koparıp götürmedi mi,
Bebekken konuşmayı öğretip büyüyünce de susmayı öğretmedi mi acımasızca. 
Bu girdabı yaşarken, neye sığınırsan sığın sığındığın her şeyi yokluğuyla sınamadı mı, sınarken her seferinde yalnızlığının duvarlarını yüzüne yüzüne çarpmadı mı.
Yaşadıklarının müsebbibi hayat mi insanlar mı kac kere sana sorgulatmadı mı. 
Her şeyi yaparken kılı kırk yarıp, 
Sonra da kırk parçaya bölmedilermi seni.
Hangi dala uzatasan elini tuttuğun her dal elinde kırılmadı mı. 
Hangimizin canı acımadı kanayan yaralarımızın kabuk bağlamayan yanıyla. 
Hayat, hangimize gecenin bir karanlığında 
En derin yerinde, en ıssız zamanda kabuk bağlayan yaralarımızı kanatmadı, 
Hayat bize ne yaşatırsa yaşatsın, 
En cok da orada olmadığımız zamanlarda vurmadı mi,
Kimi zaman en kalabalık zamanlarda en kaba yüzü ile yüzüne yansıtmadı mı sensizliğin sesiyle sessizliği,
"Eğil salkım söğüt eğil,
Bu benimki sevda değil,"
Ne zaman canımız acısa en acısı da sevdanın yükü değil mi, 
Hangimize seçim hakki verdi hayat istediğimiz gibi yaşamayı, 
Yaşamak istediğimizi degil de
Yaşamak zorunda kaldığımızı, 
Hangimiz hafızalarımızı silmek için geceye sığınmak zoruda kalıp da sabahın köründe çığlık çığlığa uyanmadık.
Hayat hangimize geçmişin geleceğine ders olsun demedi.
Hamgimiz tırmanırken kırdığımız dalların inmeye çalışırken yokluğuna muhtac olduğunu anlamadı.
Belki de hepimizin cok gönlü kırıldı da kaç yerinden lakin gönlü alınmaya layik görülmedi. 
Kimimiz kendiliğinden büyümedi mi kerpiç duvarların sıvası dökük diplerinde kimisi de sokak köşelerinde harap olup gitmedi mi.
Büyüdükçe öğrenirsiniz bağırıp çağırmanın faydasız olduğunu, 
Duymak isteyene bir fısıltının yettiğini.
Siz yine de gec kalmayın insanlara sevdiklerinize, 
Bütün güzellikler yok edilmeden yanlis yerde yanlis zamanda olmayın.
Tepeden tırnağa acılar icinde kalmadan,
Hayat sana sevmek senin neyine demeden,
Pismanliklari kalbine kazımaya başlamadan, 
Her seyi kaybetmeden,
Sil baştan baslamaya vaktimiz varken, 
Sevgiyle kalin........